DAB+ radio's

Radio maakt sinds de 20e eeuw deel uit van het dagelijks leven. Lange tijd was analoge radio-ontvangst via VHF (ultrakorte golf) de norm, maar dit veranderde met de digitalisering.

In 1987 ging in de EU het Eureka-147 project van start. Het was gewijd aan het onderwerp digitale radio en presenteerde de nieuwe DAB-norm in 2000. De afkorting DAB staat voor Digital Audio Broadcasting. Vanaf dat moment was het mogelijk om audiosignalen digitaal uit te zenden via een antenne.

Er zijn duidelijke verschillen op technisch niveau. DAB gebruikt nog steeds de audiocodec MPEG-1, terwijl DAB+ gebruik maakt van MPEG-4. Deze laatste is momenteel de beste audiocodec. Omdat DAB+ technisch op het scherpst van de snede is, is de geluidskwaliteit uitstekend en kan via de coderingsmethode een groot aantal zenders worden ontvangen.

Oudere DAB-radio's kunnen alleen DAB-zenders ontvangen en bieden geen DAB+ zenders. DAB+ radio's kunnen ook worden gebruikt voor andere functies zoals het opvragen van verkeersinformatie of actuele weergegevens.

De DAB+ norm heeft een lagere datasnelheid: er worden slechts 80 kilobytes per seconde (kB/s) verzonden. DAB-radio's ontvangen daarentegen 128 kB/s. Met krachtige terminals zult u echter geen verschil merken. De sterkere compressie heeft zelfs een voordeel: de stations kunnen de ruimte op de frequentieband beter benutten.

Wat kunt u ontvangen met DAB+?

Naast de digitale audiosignalen zijn er aanvullende diensten voor beelden en tekst. Zo kunnen bijvoorbeeld actuele weergegevens of sportuitslagen worden opgeroepen. CD-hoesjes in kleur kunnen ook worden weergegeven.