Glasvezelkabels met connector

Deze tekst is automatisch vertaald.

Glasvezelkabel als medium voor gegevensoverdracht

Glasvezelkabels zijn een belangrijke medium voor gegevensoverdracht in de netwerktechniek geworden en vormen onder andere de ruggengraat van het internet. Dat komt eraan dat glasvezel een hogere bandbreedte dan koper biedt en de signaalsterkte niet met de lengte van de kabel afneemt. Het optische Medium maakt gebruik van licht voor gegevensoverdracht, dat in een veel hogere frequentie gemoduleerd worden gebruikt en de elektrische signalen boven het klassieke koperen kabels. Bovendien zijn glasvezelkabels minder gevoelig voor storingen door interferentie, WAS u het favoriete Medium in omgevingen met een sterk elektromagnetisch activiteit maakt. Naast de meest toepassing vorm voor gegevensoverdracht in computernetwerken worden optische kabels kabel voor het aansluiten van apparaten in de meet- en medische techniek gebruikt. Met hoog beschermingsniveau omgevingen speelt het bovendien een rol dat glasvezelkabel in tegenstelling tot koperen leidingen niet via inductie voor datenspionage kunnen worden beluisterd.

Glasvezelkabels worden bij voorkeur toegepast in de volgende scenario's gebruikt:

• Voor het opbouwen van verbindingen met een hoge bandbreedte, bijvoorbeeld voor videostreaming, datamining of voor een snelle synchronisatie van grote hoeveelheden gegevens
• Bij de overbrugging van grote afstanden om het in verhouding staande snelheidsverlies laag te houden.
• In omgevingen met een hoge veiligheid nodig, bijvoorbeeld bij banken
• In omgevingen met een sterk elektromagnetisch belasting resp. behoefte aan hoge elektromagnetische compatibiliteit (EMC). Dergelijke omgevingen zijn er bijvoorbeeld in de medische techniek en van het ruimtevaart.

Nadelen van LWL-kabels

Een glasvezel-bekabeling brengt echter ook nadelen. Zo zijn glasvezelkabel bijvoorbeeld niet erg tolerant ten opzichte van mechanische belasting. Treklasten of kleine buigradius kunnen tot beschadiging van de kabel en storing van het dataverbinding leiden. Deze gevoeligheid heeft tot gevolg dat men het leggen van LWL-kabels uiterst voorzichtig te werk gaat en dat voor de installatie daarom over het algemeen langer duurt. 

Vuist formule voor het buigradius:

Vaak worden in de technische specificaties van de glasvezelkabel geen specificaties voor het kleinst mogelijke buigradius (minimum Bend straal) gemaakt. In dit geval kunt u met deze vuist formule deskundigen:

Minimale buigradius = 10 x buitendiameter van de glasvezelkabel 

Daarom heeft een glasvezelkabel met 5 mm buitendiameter een minimale buigradius van 5 cm.

Bij het leggen achter een vloer connector moet men daarom in de hoeken van een voldoende diepe sleuf in de muur frezen, zodat de minimale buigradius niet wordt onderschreden. Met een multifunctionele gereedschap is dat echter in een handomdraai uitgevoerd. 

De van startklaar en glasvezelnetwerken

De uitbouw van glasvezel techniek schrijdt in Duitsland steeds meer in trek. Tegenwoordig zijn voor de eindverbruiker een internetaansluiting snelle gegevensoverdracht van maximaal 100 Mbit/s in up- en downstream mogelijk.

Voor bedrijven wordt de glasvezeltechnologie uiteraard ook altijd interessanter. Moderne verbind technieken maken het mogelijk, glasvezel bijvoorbeeld via bestaande gas- of water leidingen te hoeven te verplaatsen. Zo vervallen ingewikkelde civieltechnische werken om het gebouw om te bouwen. In dit verband spreekt men van fibre to the basement (FTTB).

Van fibre to the Home (FTTH) is sprake als de glasvezel-bekabeling tot in de afzonderlijke woningen strekt. In business-sector heet het fibre to the desk (FTTD), beschrijft dus de leggen tot de netwerkdozen op de werkplekken. Daarna wordt de LWL-signaal doorgaans door een gegevens licht-converter omgezet in een elektrisch signaal, zodat de eindapparaten weer via een gewone koper patchkabel kunnen worden aangesloten.

Binnen het gebouw worden hierbij meestal bijzonder dunne glasvezelkabel gelegd, de alleen uit de eigenlijke POF-vezels bestaan. Deze zijn niet alleen lichter in metselwerk te leggen, maar een beetje robuuster.

Connector van glasvezelkabels

Bij de aanschaf van LWL-kabels heeft u de keuze tussen diverse standaarden voor stekkerverbindingen. Een belangrijk criterium voor kwaliteit bij de keuze van een geschikte stekker is de invoegdemping. Hoe lager het is, des te beter is de kwaliteit van de verbinding. Verder is er voor elke stekkerverbinding een gemiddelde waarde voor het aantal insteekcycli (bestaande uit een aansluit- en een abziehvorgang), de deze doorstaat.

• De FC-stekker heeft vandaag de dag in de koppeling van lokale netwerken geen grote betekenis meer, verheugt zich echter door de zeer goede stabiliteit van de verbinding in de meet- en medische techniek en bij de vezel koppeling van lasers nog steeds veel gebruikt. Oudere glasvezel-installatie voor LAN en WAN kunt nog steeds met FC-stekkers zijn gerealiseerd.
• De ST-stekker (ST voor straight tip) heeft de oudere standaard van de F-SMA-stekker verwijderd en wordt met behulp van een bajonetaansluiting op het eindapparaat gefixeerd. Bovendien beschikt hij over een verdraaiingsbeveiliging om de kabel bij het insteken te beschermen. Naast de SC-stekker is ook de ST-stekker een geldige standaard voor verlengkabel. Toch dient u bij nieuwe installaties in de universele bekabeling van gebouwen liever de SC-standaard grijpen. Bij oudere installaties met bestaande ST-stekkers mag u volgens bekabeling standaard verder ST-stekker gebruiken.
• De SC-stekker is de aanbevolen stekker standaard voor Legbare kabel, WAS hem bijzonder relevant voor de universele bekabeling van gebouwen en daarmee bijvoorbeeld voor FTTH-installaties maakt.
• De LC-stekker wordt vanwege zijn compacte uitvoering ook aan actieve apparaten, bijvoorbeeld op switches, gebruikt. Echter heeft hij niet over een verdraaibescherming, waardoor hij minder voor de aansluiting aan te sluiten op eindapparatuur geschikt is. Om deze reden worden glasvezelkabel, die een actieve component zoals een switch met een eindapparaat wilt verbinden, vaak met een LC-stekker aan de ene en een ST-stekker aan de andere kant combineert. Installatiekabel daarentegen die een switch in de bekabeling van gebouwen integreren, worden in de regel met een SC-stekker voor de gebouwen aan de bekabeling en een LC-stekker voor de bekabeling van de actieve component aan het andere uiteinde gerealiseerd.
• De MTRJ-stekker heeft de eigen heit dat hij meerdere vezels in één stekker onder brengt. Terwijl men bij andere LWL-kabels per kabel einde twee stekkers voor elk van de beide vezels nodig en daarom in principe defect in de bedrading kan maken, door op beide zijden de zendende of ontvangst eind verbindt, is dit bij het MTRJ-stekker niet mogelijk. Echter kan de kabel standaard voor de meeste toepassingen niet door het plaatsen, omdat hij andere nadelen met zich meebrengt. Zo beschikt hij bijvoorbeeld niet over een verdraaiingsbeveiliging en via staat daarom gemiddeld slechts 500 stekkerkringen.