Wateranalyse, vloeistofanalyse

Een pH-meter is een instrument voor het meten van de waterstofionenactiviteit in vloeistoffen of waterige oplossingen. De zuurgraad of alkaliteit wordt gemeten, uitgedrukt als de pH-waarde. Het ligt over het algemeen tussen 1 en 14, waarbij niveau 7 als neutraal wordt beschouwd. Waarden daaronder zijn zure oplossingen, waarden daarboven zijn alkalische oplossingen. Zoutzuur heeft bijvoorbeeld een pH-waarde van 1, en natronloog heeft een pH-waarde van 14.

De pH-meter bestaat gewoonlijk uit drie verschillende onderdelen: een pH-elektrode, een referentie-elektrode en een display met hoge ingangsimpedantie. Beide elektroden bestaan uit een met zilverchloride beklede zilverdraad en bevinden zich gewoonlijk samen in een glazen sonde.

In de sonde bevindt zich een bufferoplossing met een pH-waarde van 7 als referentie. Deze waarde wordt in het apparaat opgeslagen. Vervolgens wordt de referentieoplossing vervangen door het monster. De nu gemeten pH-waarde komt dus overeen met het verschil tussen de referentieoplossing en de monsteroplossing. Daarom is het belangrijk het apparaat vóór elke meting te kalibreren met geschikte bufferoplossingen.

TDS kan bestaan uit zowel organische als anorganische stoffen zoals metalen, mineralen, zouten en ionen die in een bepaald volume water zijn opgelost. De twee belangrijkste methoden om de totale hoeveelheid opgeloste vaste stoffen te meten zijn de gravimetrische analyse en de geleidbaarheid van het monster. De gravimetrische methode is de meest nauwkeurige en bestaat erin het vloeibare oplosmiddel te verdampen en de massa van het resterende residu te meten. Deze methode is over het algemeen de beste, maar ook tijdrovend. Wanneer anorganische zouten het grootste deel van de vaste stoffen uitmaken, zijn geleidingsmethoden geschikter.

De elektrische of specifieke geleidbaarheid van water houdt rechtstreeks verband met de concentratie van opgeloste geïoniseerde vaste stoffen. De ionen geven het water het vermogen om elektrische stroom te geleiden. Deze stroom kan dus worden bepaald met een specifieke geleidbaarheidsmeter of een TDS-meter. De TDS-waarde wordt gemeten in delen per miljoen, oftewel ppm, oftewel milligrammen per liter.

Het is belangrijk te weten dat een TDS-meter weliswaar de TDS-concentratie in het water meet, maar niet zegt welke verontreinigende stoffen het water bevat. Ook een TDS-meter kan alleen opgeloste vaste stoffen meten. Sommige verontreinigingen, zoals bepaalde metalen, chemicaliën, geneesmiddelen en pesticiden, kunnen niet door een TDS-meter worden gedetecteerd.